Als het even tegenzit
7 mei 2008 door verklarinet
Vandaag stond er in mijn agenda een les muziekgeschiedenis, niet meteen het interessantste vak uit mijn curriculum, maar toch de moeite om anderhalf uur voor op de trein te zitten. Dat is vandaag helaas niet gelukt. De NMBS stond niet bepaald aan mijn kant.
De bus was goed op tijd en we stonden maar één keer voor het licht. Ik stapte een halte vroeger af en liep in de richting van de bankautomaat. Wonder bij wonder kwam er geld uit de muur en ik haastte me naar de bio-winkel, om me te voorzien van pilletjes tegen de hooikoorts. Er stond een hele rij van madamekkes aan te schuiven voor allerlei ditjes en datjes, maar ik zou niet opgeven voor ik die pilletjes in mijn handen had. Toen ik bijna aan de beurt was zag ik een klok tegen de wand hangen die me vertelde dat het al 10 uur 47. Oei, dan moest ik toch wel wat haasten om de trein van 11 uur 55 te halen, maar normaal vormt dat geen probleem. Tot ik mij herinnerde dat de treinen buiten het spitsuur tegenwoordig 3 minuten vroeger vertrekken, om 10 uur 52 dus. Oeps. Van op 200 meter afstand zag ik mijn trein mooi wegrijden. Ja, dan komt de trein natuurlijk wel op tijd.
Plan B: ik neem de trein van 11 uur 03 richting Antwerpen en stap in Hasselt over op de trein die van Genk komt. Oké, ik sta op het perron in Bilzen, wordt er natuurlijk afgeroepen dat de trein naar Antwerpen 15 minuten vertraging heeft. Leuk, dan zijn er twee mogelijkheden. Of ik mis de trein in Hasselt en kom een uur te laat in de les, of de aansluiting in Hasselt wordt verzekerd, maar de trein loopt tussen Hasselt en Brussel een steeds grotere vertraging op, omdat andere treinen mogen voorgaan.
Als bij wonder reed er toen een bus naar Eigenbilzen achter mij door en ik ging over tot plan C: ik haast mij naar het busperron en ga gewoon terug naar huis.
wat werkt het openbaar vervoer soms op je zenuwen hè!